Basen w Aninie (OSiR Wawer)


Basen w Aninie (OSiR Wawer)

Nowoczesny kompleks sportowy, który tworzy kryty basen, sauna, siłownia, boiska do squasha, lodowisko (zimą) lub skatepark (latem) oraz obiekty pomocnicze. Od ul. Kajki sąsiaduje z nim galeria handlowa, która powstała w miejscu dawnego sklepu Borowik. Natomiast w miejscu samego basenu w okresie międzywojennym działało Kasyno, pełniące funkcję lokalnego ośrodka życia towarzyskiego. Była tu wówczas restauracja, sale spotkań i główna sala ze sceną, na której odbywały się koncerty i pokazy. W Kasynie bywali m.in. Konstanty Ildefons Gałczyński czy Jerzy Waldorff. Zostało ono spalone pod koniec II wojny światowej.

basenbasenboiskoboiskocentrum handlowecentrum handlowekawiarniakawiarniaklubklubplac zabawplac zabawsklep wielkopowierzchniowysklep wielkopowierzchniowysklepsklep

Kliknij gwiazdkę, aby ocenić to miejsce w Warszawie:

  • Ulice:  
  • Rok powstania:  2007-2010
  • Obszar MSI:  Anin
  • Wysokość:   16 m
  • Funkcja:  sportowa
  • Styl:  postmodernizm
  • Związane osoby: Budaszewski Jan, Tiepłow Paweł, Wiweger Leon

Opis urbanistyczny:

W kompleks basenowy w Aninie (ul. V Poprzeczna #22) wchodzą dwa baseny (sportowy i rekreacyjny), 69-metrowa zjeżdżalnia, toalety i przebieralnie rodzinne. W sąsiedztwie baru i szatni ogólnej znajdują się krzesła i stoliki dla małych dzieci. Przy wejściu do głównej hali jest winda dla osób niepełnosprawnych. Pływalnia obejmuje cały parter. Niecka basenu sportowego ma wymiary 25 x 12.5 metra i wyposażona jest w sześć torów pływackich ze słupkami startowymi. Głębokość basenu wynosi od 1.2 do 1.8 metra [4]. Basen rekreacyjny ma wymiary 12.5 x 4.5 m [14] i głębokość od 0.9 do 1.35 metra. Są na nim tory do nauki pływania oraz atrakcje: hydromasaż denny i hydromasaż ścienny, leżanki, kurtyna wodna oraz sztuczna rzeka [4]. Przy basenach znajdują się trybuny, na dole dla trenerów wyznaczono 26 miejsc, na górze 99 miejsc dla widzów. Przepustowość wyliczono na 150 osób na godzinę [14], jednocześnie na basenie może przebywać 126 osób, w salach fitness 60 osób, na lodowisku 100 osób, a w obiektach gastronomii 36 osób [19]. Na parkingu jest 68 miejsc dla gości i 17 dla pracowników [14].

Na terenie kompleksu są też dwie sauny: sucha z temperaturą około 90 stopni Celsjusza oraz parowa z temperaturą około 55 stopni Celsjusza. Hydromasaże ścienne i natryski służą do spłukiwania, można też wylać na siebie „kubeł zimnej wody”. Mieści się tu również jacuzzi dla sześciu osób i basen półotwarty (zimą podgrzewany [19]) o głębokości 1.35 m, wychodzący na zewnątrz budynku [4].

W budynku znajduje się klimatyzowana sala do aerobiku ze ścianą z lustrami (80 m2), z profesjonalnym sprzętem nagłaśniającym oraz siłownia (80 m2) [5][19]. Są też dwie sale do gry w squasha [19].

Między budynkiem basenu i południową działką pobliskiej parafii jest znaczny teren zielony. W zimie uruchamiane jest tu lodowisko [7] z częścią 20 na 30 metrów dla umiejących jeździć oraz z częścią 6 na 10 metrów dla początkujących [14]. Do dyspozycji łyżwiarzy są zamykane szafki i wypożyczalnia łyżew. Od wiosny do jesieni w miejscu lodowiska funkcjonuje skatepark [6]. Tworzą go: rampa (przypomina ćwiartkę rury), minirampa, banki, quartery, funbox, grindbox i poręcz prosta, umieszczone pośrodku [7].

Kompleks ma 3200 m2 i powstał w pracowni architektonicznej Pawła Tiepłowa. Wykonawcą była firma Zambet. Koszt budowy wyniósł [14] 32 mln zł [19]. Konstrukcja budynku oraz niecki basenu jest żelbetowa. Dach tworzą dźwigary łukowe z drewna klejonego, pokryte blachą fałdową. Dwie wieże (wejściowa i zjeżdżalni) są stalowe [19].

Obiekty, pomniki, tablice:

Przy ul. Kajki #67 znajduje się pawilon gastronomiczny (murowany barak składający się z czterech niezależnych części). Na początku obok kawiarni „Kukułka” znajdował się sklep z częściami do polskich aut, nazywany przez mieszkańców Auto-Moto. Na przełomie lat 80-tych i 90-tych XX wieku była tu kwiaciarnia, a po likwidacji tych placówek otwarto sklep papierniczy [3]. W 2018 roku był tu m.in. Anns Kebab i restauracja Wok Wawerski. Przed nimi znajdował się tu m.in. „Kurczak z Rożna”.

Borowik

Sklep Społem Borowik (ul. ul. Kajki #69) to popularny i jeden z pierwszych sklepów w Aninie. Powstał w II połowie lat 60-tych XX wieku [10]. Był wówczas trend, aby większym sklepom nadawać imiona. Ponieważ obok działki był zagajnik z grzybami, stąd nazwa [20]. Wówczas pozbawiony był konkurencji i wokół pawilonu koncentrowało się życie towarzyskie. W 1970 roku pracowniczki pod kierownictwem Wandy Kilanowskiej odebrały I nagrodę w konkursie Prezydium Stołecznej Rady Narodowej [13]. W I połowie lat 70-tych XX wieku sklepy w Warszawie, w tym Borowika, przejęło WSS Społem [13].

W 2012 roku pawilon został rozebrany [13], a w jego miejscu powstała piętrowa galeria handlowa [9]. W listopadzie 2016 roku w pawilonie otwarto salę zabaw [12], która ma ponad 90 m2 powierzchni i mieści się na pierwszym piętrze. Jest w niej wielka sala z ogromnymi przeszklonymi ścianami, podzielona na ogrodzone boksy ze zjeżdżalniami, labiryntami, torem saneczkowym, basenami z piłkami, huśtawkami. Działa tu również kawiarenka dla rodziców [11].

Okres międzywojenny:

W latach 1935-1939 obszar Anina powiększył się poprzez rozparcelowanie dalszych terenów leśnych. Dzielnicę tę nazwano Nowym Aninem. Zabudową tych terenów kierował inż. Muszyński. W Nowym Aninie osiedlali się przedstawiciele finansów, urzędnicy, wojskowi i intelektualiści. Powstał wśród nich projekt stworzenia ośrodka życia kulturalnego [15].

Kasyno

W 1926 roku architekt Jan Budaszewski przygotował projekt budowy Kasyna. Architektura miała się nawiązywać do zabudowy letniska i była kompromisem między stylem dworkowym i świdermajerem. Inicjatorem było Towarzystwo Przyjaciół Anina. Do budowy przystąpiono kilka lat później, w mocno uproszczonej formie. Ponieważ budynek powstał ze składek mieszkańców i z dochodu z rozmaitych imprez, nie starczyło środków na realizację wspartego na kolumnach tarasu pierwszego piętra, zrezygnowano też z wielu detali [2]. Był to prosty budynek [1], jednopiętrowy, z poddaszem nakrytym wysokim dachem. Fasadę ożywiono dużymi oknami o ramach pokratkowanych szprosami i ujętymi w skromne opaski. Przed budynkiem znajdował się taras otoczony świdermajerowską balustradą z desek przypominających ozdobne tralki. Nad oknami pierwszego piętra znajdował się wielki napis: Kawiarnia-Kasyno. Pośrodku przeszklone drzwi prowadziły do środka [2]. Wchodziło się do dwóch pomieszczeń. Duże było restauracją z bufetem, zapleczem kuchennym i kilkoma stolikami, mniejsze było tzw. pokoikiem brydżowym (z biblioteką [2]). Pokoik brydżowy był (poza funkcją określoną nazwą) siedzibą Towarzystwa Przyjaciół Anina. Z kawiarni schody wiodły na antresolę [8], gdzie znajdował się balkon z kącikiem bilardowym [1] i szafami ze sprzętem sportowym [2]. To miejsce było oblegane przez młodzież anińską [8]. W budynku były też pokoje zebrań różnych organizacji [15]. Wnętrze budynku udekorowane było rysunkami Jerzego Zaruby [2].

W głębi budynku znajdowała się duża sala z estradą [8]. Salę otaczała z dwóch stron galeria na wysokości pierwszego piętra (naprzeciwko sceny i z boku). Część widzów zajmowała tam miejsca podczas przedstawień [2]. W sali odbywały się bale, spektakle teatralne, koncerty, wyświetlano filmy [8]. Do głównej sali podczas budowy dostawiona została duża przybudówka z pomieszczeniami zaplecza i sceną (wyposażoną w kurtynę). Przybudówka upodabniała budowlę do ogromnej szopy [2].

W sąsiedztwie znajdowały się boiska do siatkówki i koszykówki oraz dwa korty tenisowe: starszy betonowy i nowszy wysypany miałem ceglanym [2]. W zimie wylewano tu ślizgawkę [1]. Od strony ul. Kajki usypana została górka saneczkowa. Zjeżdżało się do wykopu, na końcu którego była strzelnica. Z tej strony stał również drewniany domek, w którym mieszkała rodzina państwa Wiwegerów [8].

Do powstania kasyna przyczynili się Antoni Gąsowski i inż. Józef Miłobędzki. Restauracja była królestwem Leona Wiwegera. Przy stolikach spotykali się poeta Konstanty Ildefons Gałczyński, karykaturzysta Jerzy Zaruba, publicysta Jerzy Waldorff, aktor filmowy Zbigniew Swan i jego żona, aktorka Maria Malicka. Stanisław Kazuro organizował bezpłatne koncerty chóru Filharmonii Warszawskiej i Kapeli Ludowej Stanisława Namysłowskiego [2]. W grudniu 1937 roku urządzono wystawę obrazów (ponad 200 dzieł) okolicznych artystów oraz wystawiono sztuki „Maturę” Władysława Fodora i „Sublokatorkę” Adama Grzymały-Siedleckiego [15].

Baza stron www, gdzie można znaleźć grafiki:

Taras kasyna

[1930] Taras kasyna (źródło)

Taras kasyna

[1930] Taras kasyna (źródło)

Korty w Aninie

[1930] Korty w Aninie (źródło)

Wejście do kasyna

[1930] Wejście do kasyna (źródło)

II wojna światowa i Powstanie Warszawskie:

W pierwszych dniach września 1939 roku bomba, która eksplodowała u zbiegu ul. Stradomskiej (ul. Prażmowskiego) i IV Poprzecznej uszkodziła jedną ze ścian Kasyna. Wkrótce budynek zajęli Niemcy, a rodzina Wiwegerów musiała się wyprowadzić. Gdy w 1944 roku prawy brzeg Wisły zajmowała Armia Czerwona, budynek spłonął, a po wojnie nie został odbudowany [2].

Czasy PRL-u:

W okresie PRL-u w miejscu dzisiejszego basenu był pusty plac.

Baza stron www, gdzie można znaleźć grafiki:

Pawilon handlowy Borowik

[1968] Pawilon handlowy Borowik (źródło)

Pawilon handlowy Borowik

[1968] Pawilon handlowy Borowik (źródło)

Sklep Borowik

[1970] Sklep Borowik (źródło)

Sklep Borowik

[1970] Sklep Borowik (źródło)

Sklep Borowik

[1970] Sklep Borowik (źródło)

Sklep Borowik

[1970] Sklep Borowik (źródło)

XXI wiek:

W marcu 2007 roku architekt Paweł Tiepłow przedstawił projekt budowy w tym miejscu basenu [18]. Oferty na budowę złożyło pięciu oferentów, w kwotach od 27.33 do 40.71 mln zł [19]. 5 marca 2008 roku podpisano umowę na budowę pływalni i lodowiska z firmą Zambet [14], a 10 października nastąpiło wmurowanie kamienia węgielnego [19]. Według inżyniera budowy następowały znaczne uchybienia w pracach, m.in. obiekt nie został (po położeniu tynków i okładzin ceramicznych) zamknięty na zimę. W 2010 roku nastąpiły odbiory końcowe i 3 listopada uroczyście oddano kompleks do użytku [18].

Budynek Ośrodka Sportu i Rekreacji w Aninie uzyskał 71 głosów (10 miejsce) w plebiscycie Makbryła roku 2010 [17].

Baza stron www, gdzie można znaleźć grafiki:

Borowik i pusty plac

[2005] Borowik i pusty plac (źródło)

Wizualizacja

[2008] Wizualizacja (źródło)

Wejście do pływalni

[2010] Wejście do pływalni (źródło)

Basen rekreacyjny

[2010] Basen rekreacyjny (źródło)

Skatepark

[2010] Skatepark (źródło)

Zjeżdzalnie

[2010] Zjeżdzalnie (źródło)

Tory pływackie

[2010] Tory pływackie (źródło)

Borowik

[2010] Borowik (źródło)

Sklep Borowik

[2011] Sklep Borowik (źródło)

Lodowisko

[2012] Lodowisko (źródło)

Pływalnia Anin

[2012] Pływalnia Anin (źródło)

Pływalnia Anin

[2012] Pływalnia Anin (źródło)

Pływalnia Anin

[2012] Pływalnia Anin (źródło)

Pływalnia Anin

[2012] Pływalnia Anin (źródło)

Pływalnia Anin

[2012] Pływalnia Anin (źródło)

Pływalnia Anin

[2012] Pływalnia Anin (źródło)

Sklep Borowik

[2013] Sklep Borowik (źródło)

Sklep Borowik

[2013] Sklep Borowik (źródło)

Sklep Borowik

[2013] Sklep Borowik (źródło)

Uroczystość otwarcia nowego Borowika

[2013] Uroczystość otwarcia nowego Borowika (źródło)

Lodowisko

[2013] Lodowisko (źródło)

Fitness

[2013] Fitness (źródło)

Galeria handlowa

[2014] Galeria handlowa (źródło)

Zjeżdzalnie

[2016] Zjeżdzalnie (źródło)

Sala zabaw w galerii

[2016] Sala zabaw w galerii (źródło)

Sala zabaw w galerii

[2016] Sala zabaw w galerii (źródło)

Sala zabaw w galerii

[2016] Sala zabaw w galerii (źródło)

Sala zabaw w galerii

[2016] Sala zabaw w galerii (źródło)

Galeria handlowa

[2016] Galeria handlowa (źródło)

Basen

[2016] Basen (źródło)

Basen

[2016] Basen (źródło)

Basen

[2016] Basen (źródło)

Basen

[2016] Basen (źródło)

Basen

[2017] Basen (źródło)

Zaktualizowano: 06 - 2018